Madde 21 — İstisna ve muafiyetler

MADDE 21 – (1) İdare, sadece korumalı deniz alanlarında olmak üzere;

a) Uğranılan limanlar arasındaki mesafe bir saatten daha kısa olan düzenli seferlerde çalışan yolcu gemilerini, 16 ncı maddede belirtilen sorumluluktan muaf tutabilir.

b) Ara uğraklar olmaksızın, iki liman arasında veya bir limandan kalkarak aynı limana gelmek üzere sefer yapan yolcu gemilerini, 17 nci maddede belirtilen sorumluluktan muaf tutabilir.

(2) İdare, kara esaslı seyir yardım hizmetlerinin ve güvenilir hava tahminlerinin sağlanması ve uygun ve yeterli arama ve kurtarma imkânlarının birlikte mevcut olması koşuluyla; bu Yönetmeliğin uygulanmasında zorluklar bulunduğunu değerlendirdiği hâllerde; iki metreyi aşan belirgin dalga yüksekliğinin yıllık olasılığının %10’dan daha az olduğu kabotaj hatlarında ve alanlardaki düzenli seferlerde;

a) Seferin, kalkış noktasından itibaren yaklaşık olarak otuz mili aşmaması hâlinde veya,

b) Servisin temel amacının fiziksel nedenlerle birbirinden uzakta bulunan yerleşim yerleri arasında mutat bağlantı sağlamaya yönelik olduğu hâllerde, 17 nci maddede belirtilen bilgilerle ilgili sorumluluktan kısmen veya tamamen istisna getirebilir.

(3) İdare, muafiyet tanınması veya istisna getirilmesine dair kararını, talep hâlinde gerekçeleri ile birlikte ilgili kuruluşlara bildirir.

(4) İdare, bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde; Türk limanlarından sefer yapan ve SOLAS-1974 Sözleşmesine taraf olan ve SOLAS-1974 Sözleşmesinin ilgili hükümlerine göre bu muafiyetlerin uygulanmasına uygun olmayan herhangi bir yolcu gemisine muafiyet veya istisna sağlayamaz.

Kayıt sistemi