Madde 11 — Karşılıklı tanıma
MADDE 11 – (1) Malzemeyle ilgili olarak, ulusal standardın bulunmaması veya AB üyesi ülkede karşılık gelen eş bir teknik şartnamenin olmaması halinde, kanuni olarak piyasaya arz edildiği bir AB üyesi ülkedeki bir teknik onay kuruluşunun sorumluluğunda, Türkiye’de yürürlükte olan metotlara veya eşdeğerliği (Ek ibare:RG-14/4/2011-27905) tüm teknik onay kuruluşlarını temsil etmek üzere Bakanlık tarafından görevlendirilen teknik onay kuruluşu tarafından uygun görülen diğer metotlara uygun olarak yapılan deney ve muayenelerden geçen malzemenin, bu Yönetmelik hükümlerini karşıladığı kabul edilir. Söz konusu ülkedeki onay kuruluşunun ilgili kapsamdaki faaliyetleri 15 inci madde çerçevesinde duyurulur.
(2) 10 uncu maddenin dördüncü fıkrasına göre yapılmış geçerli uygunluk değerlendirmesi işlemleri tekrarlanmaz. Bakanlık, uygunluk değerlendirmesinde mükerrerliği önlemek amacıyla, teknik ve bilimsel analizler ile testlerin ilgili kapsamda Türk Akreditasyon Kurumu veya Avrupa Akreditasyon Birliği veya Uluslararası Laboratuvar Akreditasyon Birliği (ILAC) altında karşılıklı tanıma anlaşması imzalamış bir akreditasyon kuruluşu tarafından akredite edilmiş ve Türkiye ile karşılıklı tanıma ilişkisi bulunan ülkede yerleşik uygunluk değerlendirme kuruluşunca yapılmış olması halinde, ithalatçı veya ana dağıtıcıdan söz konusu analiz ve testlerin tekrarını istemez. Söz konusu kuruluşun isteğine bağlı olarak faaliyet göstermek istediği alandaki yeterliğini gösteren belgenin Bakanlığa iletilmesi halinde, Bakanlık faaliyet kapsamını 10 uncu maddenin birinci fıkrası çerçevesinde duyurur. Ancak yabancı ülkede yerleşik kuruluşun Türkiye’de yerleşik bir şubesi aracılığı ile vereceği belge ve raporlar kabul edilmez. Bu temsilcilikler 19 uncu maddenin birinci fıkrasına göre görevlendirilir. Kontrollerin yapıldığına ve teknik veya bilimsel raporlara dair belgeler, ithalatçı, ana dağıtıcı veya ihracatçı üye devletin yetkili kuruluşlarından da temin edilebilir.
(3) 20 nci maddeye göre güvensizliği kanıtlanan malzemenin tespit edilmesi halinde, bu durum, uygunluk değerlendirmesinde görev alan kuruluşa ve kuruluşun yerleşik olduğu AB üyesi ülkeye bildirilir. Kuruluşun ve söz konusu üye ülkenin alınan önlemler konusunda makul bir süre içerisinde bilgi vermemesi veya alınan önlemlerin yetersiz olduğunun tespit edilmesi durumunda, Bakanlık, söz konusu kuruluşun değerlendirdiği malzemelerin piyasaya arzını ve kullanılmasını yasaklar ve bu durumu Müsteşarlık aracılığıyla diğer AB üyesi ülkeler ile AB Komisyonuna bildirir.