Madde 5 — Genel esaslar
MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ 2 nci bölümde belirtilen uygunluk değerlendirme metotlarının 3 üncü bölümde verilen sorumluluklar çerçevesinde yerine getirilmesini düzenler.
(2) Yönetmelik kapsamına giren yapı malzemelerinin uygunluk değerlendirme, teyit ve belgelendirme faaliyetlerini gerçekleştirmeyi amaçlayan deney, muayene ve/veya belgelendirme kuruluşları, 2 nci bölümdeki uygunluk değerlendirme metotlarında belirtilen hususları, 3 üncü bölümdeki sorumluluklar çerçevesinde ilgili ürün standardına göre yürütmek üzere hazırladıkları “Belgelendirme Prosedürlerini” Bakanlığa sunmak zorundadır.
(3) Belirtilen esaslar çerçevesinde Yapı Malzemelerinin Tabi Olacağı Kriterler Hakkında Yönetmeliğin 19 uncu maddesinin 3 üncü fıkrasına göre, halen Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (89/106/EEC) kapsamında faaliyetlerini sürdüren onaylanmış kuruluşlar, görevlendirilmelerinde esas alınan temel kriterlere göre uygun görülmeleri halinde Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından talep edilen yeni kapsam dahilinde uygunluk değerlendirme kuruluşu olarak görevlendirilir.
(4) İmalatçılar ise uygunluk teyit sistemine göre ürünün uygunluk değerlendirmesinde sorumlu oldukları hususları yine 2 nci bölümde belirtilen uygunluk değerlendirme metotlarında belirtilen hususlara göre yaparlar. Bunların denetlenmesi Madde 10’da belirtildiği üzere yürütülür.
(5) Bir malzemenin veya malzeme grubunun hangi uygunluk teyit sistemine tabi olacağının belirlenmesinde sırasıyla, “Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (89/106/EEC) Kapsamındaki Malzemelerin Tabi Olacakları Uygunluk Teyit Sistemleri Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: TAU/2004-006)”e ve bu Tebliğde yapılacak değişikliklere, burada bir düzenleme bulunmaması halinde Yönetmelik kapsamında bu hususa özel olarak yayımlanan Tebliğe itibar edilir. Bunlardan herhangi birisinde düzenleme bulunmuyor ise ilgili yapı malzemesi uygunluk teyit sistemi 1+’ya tabi olur.
(6) Tüm uygunluk teyit sistemleri kapsamında, bir ürünün üzerine G işaretinin iliştirilmesinde, imalatçı veya kendisinin Avrupa Ekonomik Alanı’nda (EEA) kurulu olan yetkili temsilcisi tarafından imzalanmış olan “G Uygunluk Beyanı” esas alınır. Ürün için tespit edilmiş uygunluk teyit sistemine bağlı olarak, G Uygunluk Beyanında, G Uygunluk Belgesi ve/veya Fabrika Üretim Kontrolü Belgesi (sistem 1/1+ ve 2/2+) veya görevlendirilmiş laboratuvar tarafından verilen başlangıç tip deneyi raporu (sistem 3) esas alınır.
(7) Uygunluk değerlendirme kuruluşları Onaylanmış Kuruluşlar Grubuna iştirak ederler ve görevlerini yerine getirme noktasında ortak bir yol izlenmesi ve muallakta kalan konuları netleştirmek amacıyla uygulama kurallarını belirlerler. Bu kurallar istişari mahiyette olup gerekli görülmesi halinde Bakanlığın internet sitesinden duyurulur. Bu şekilde yayımlanmış kurallar uygunluk değerlendirme kuruluşlarının faaliyetlerinin değerlendirilmesinde Bakanlıkça esas alınır.
(8) Özel üretimlerde, seri olmayan üretimlerde ve prototip malzemelerde Ek-1’de belirtilen uygunluk teyit sistemi 4 uygulanır.