Madde 7 — Eğitimin ilkeleri

MADDE 7 –(1) Eğitimde esas alınacak başlıca ilkeler şunlardır:

a) Katılımcılar arasında fırsat eşitliğini gözetmek.

b) İhtiyaç duyulan alanlara yönelik eğitim vermek.

c) Uygulamada sıkça karşılaşılan veya ihtisas gerektiren soruşturma, kovuşturma ve davalara yönelik eğitimler vermek.

ç) Uzmanlık gerektiren bir göreve atanan hâkim ve savcılara atandıkları görevin niteliğine uygun programlar düzenlemek.

d) Uygulama birliğinin sağlanabilmesi, hukuki müzakerelerde bulunulabilmesi ve yargısal sorunlara ilişkin deneyimlerin paylaşılabilmesi için programlar yapmak.

e) Görev, yetki ve mevzuat değişikliklerini kapsayacak şekilde karşılaşılması muhtemel sorunlara ilişkin uyum eğitimi vermek.

f) Gerektiğinde ilgili tüm kurum ve kuruluşlarla işbirliği yaparak, eğitimler için bilgi, belge, araç, gereç ve eğitici sağlamak.

g) Eğitimi kamu kaynaklarının etkili ve verimli kullanılması, plana uygunluk, süreklilik, uygulamaya yönelik olma ilkelerine uygun olarak yürütmek.

ğ) Eğitim yapılacak ortamları eğitimin gereklerine göre hazırlamak.

h) Eğitim programlarını hâkim ve savcıların yargısal görevlerini aksatmayacak şekilde planlamak ve uygulamak.

ı) Eğitim konularının belirlenmesinde gereklilik ve öncelik sıralamasını gözetmek.

i) Eğitimin beklenen sonuçlara ulaşıp ulaşmadığının belirlenmesi için ölçme ve değerlendirme yapmak.

j) Eğitim programlarını değişen ihtiyaçlar ile hukukî, sosyal, ekonomik, teknolojik ve mesleki gelişmelere uygun olarak geliştirmek.

k) Uzmanlık gerektiren alanlarda, alanında uzman eğiticilerden yararlanmak.

l) Eğitimin konularına göre ilgili kurum ve kuruluşlarla iletişim ve koordinasyon içerisinde olmak.