Madde 10 — Süt ürünlerinin lisanslı depoya geçici olarak kabulü

MADDE 10 – (1) Süt ürünleri depolama amacından ziyade nakletme veya bir işletmede kullanılmak üzere kısa süreli muhafaza etme gibi amaçlarla lisanslı depoya en fazla 150 günü geçmeyecek şekilde geçici olarak kabul edilebilir. Bu durumda lisanslı depo işletmesi, süt ürünü sahibiyle kendisi arasında yaptığı özel sözleşme çerçevesinde süt ürünlerini depolar ve depo ücret tarifesinden farklı olarak ücret talep edebilir. Ancak, bu şekilde kabul edilecek süt ürünlerinin miktarı, süt ürünlerinin depolama döneminin başlangıcını takip eden ilk üç ay içinde merkez veya şubede süt ürünleri için tahsis edilen depolama kapasitesinin yüzde yirmisini geçemez. Bu fıkrada belirtilen geçici depolama süresi, gerekli görülmesi halinde genel olarak veya lisanslı depo işletmesi bazında Bakanlıkça en fazla yarısı oranında arttırılıp azaltılabilir.

(2) Birinci fıkraya göre geçici olarak kabul edilen süt ürünlerine ilişkin ürün senedi düzenlenmez. Ancak, bu süt ürünlerinin lisanslı depoda geçici olarak bulundurma amacı ortadan kalkarsa veya geçici depolama süresi aşılırsa ürün senedi düzenlenir.

(3) Geçici olarak depoya kabul edilen süt ürünleri, ürün senedi düzenlenen süt ürünlerinden ayrı olarak depolanır. Süt ürününün geçici olarak depolandığı, hem depo hem de kayıtlarda gösterilir. Kayıtlarda, süt ürününün ağırlığı ve adedi ile mislen depolanan süt ürünlerinde ürünün depoya konulmasından önce yetkili sınıflandırıcılarca yapılan analiz sonucuna ilişkin bilgiler de yer alır.

(4) Geçici olarak depoya kabul edilen süt ürünlerine ilişkin ürünün sahibi ve lisanslı depo işletmesi arasında çıkan ihtilaflar, aralarındaki sözleşme ve genel hükümlere göre çözülür.

Süt ürünlerinin depolara yerleştirilmesi, ayrı depolanması ve teslimi