Madde 50 — Adli raporların düzenlenmesi
MADDE 50- (1) Adli raporlar, bütünüyle muayeneyi yapan hekimin tespit ettiği objektif bulgulara, konsültasyonlara ve tetkik sonuçlarının incelenmesi ile meslekî bilgileri ışığında yapacağı değerlendirmelere dayanılarak, tarafsız bir şekilde düzenlenmelidir.
(2) Raporlarda anlaşılır ve sade bir dil kullanılır; kelimeler, özellikle tıbbi terimler, kısaltma yapılmadan tam olarak yazılır, adli rapor formları eksiksiz olarak doldurulur ve olayın öyküsü, kişiye ait özgeçmiş, fizik muayene bulguları, muayene tarihi ile saati ve varsa yapılan konsültasyon değerlendirmeleri açıkça belirtilir.
(3) Adli raporlarda, varsa travmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu/olmadığı değerlendirmesi yapılır, yaşamı tehlikeye sokan bir durum olduğu/olmadığına mutlaka yer verilir. Yaralanma suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış diğer hâlleri ayrı ayrı belirtilir. Kemik kırığı saptanmışsa tanımlanır ve hayati fonksiyonlara etkisi belirtilir, birden fazla kırık varsa skorlama yapılarak ağırlığı hesaplanır.
(4) Raporda, saptanan bulgulara, varsa travmatik lezyonlara ve yapılmışsa tetkik sonuçlarına ayrıntılı olarak yer verilir. Adli değerlendirmede “yaşamsal tehlike” kararı verilmişse, karara dayanak teşkil eden bulgular raporun sonuç kısmında mutlaka belirtilir. Adli makamlar tarafından sorulan sorular muhakkak cevaplandırılır. Sorulmamış olmakla birlikte adli soruşturmanın boyutunu etkileyebilecek durumlar varsa rapora yazılır.
(5) Muayenesi yapılan kişinin alkollü olup olmadığı dikkate alınır. Hekimce gerekli görülmesi veya adli makamın ya da kolluğun talebi hâlinde, kişinin alkollü olup olmadığı tespit edilir ve sonuca raporda yer verilir.
(6) Raporların düzenlenmesinde ve işlem süreçlerinde gizlilik kurallarına uyulur.
(7) Adli raporlar, e-Rapor sistemi üzerinden ve Bakanlıkça belirlenen formatlara uygun olarak düzenlenir.
(8) Bakanlık sistemlerine aktarılan tetkik sonuçları, görüntüleme kayıt ve raporları ile tıbbi belgeler ayrıca arşivlenmez veya onaylanmaz, kişiye verilmez. Adli makamlarca kişi veya vekili ile paylaşılmaması gerektiğine karar verilen raporlar, elektronik sistemler üzerinden kişinin erişimine açılmaz.
(9) Tespit edilen bulgular ışığında mümkünse kesin rapor düzenlenir. Ancak mevcut muayene ve laboratuvar bulguları kişi hakkında kesin rapor düzenlenmesi için yeterli değilse, hastanın bir üst sağlık kuruluşuna sevki sistem üzerinden yapılır.
Ölü kimliğini belirleme, otopsi ve ölü muayenesi