Madde 26 — Yürütme
MADDE 26 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Denizcilik Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.
| Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin | ||
| 1. | 4/2/2009 | 27131 |
| 2. |
Ek– 1
RO-RO YOLCU GEMİLERİ İÇİN ÖZEL DENGE ŞARTLARI
1) Su geçirmez bölmeleme ve hasarlı durumda dengeye ilişkin 1974 SOLAS Sözleşmesi Bölüm II-1, Kural 8 şartlarına ek olarak, bu Yönetmelik kapsamındaki tüm ro-ro yolcu gemileri, bu Ekte düzenlenen şartlara uyar.
1.1) Birinci güvertede, hasar gördüğü varsayılan ro-ro kargo bölümünün veya 1974 SOLAS Sözleşmesi Bölüm II-2, Kural 3’de tanımlanan özel kargo bölümünün su hattı üzerinde birikmiş olduğu varsayılan deniz suyu miktarının etkisini dikkate alırken 1974 SOLAS Sözleşmesi Bölüm II-1/B, Kural 8.2.3 hükümlerine riayet edilmelidir (bundan böyle "hasarlı ro-ro güvertesi" olarak anılacaktır). Bu Ekte belirtilen stabilite standardının uygulanması sırasında, 1974 SOLAS Sözleşmesi Bölüm II-1/B Kural 8’in diğer şartlarına riayet etme gerekliliği yoktur. Biriktiği varsayılan deniz suyu miktarı, aşağıdakilerin üzerinde sabit bir yüksekliğe sahip bir su yüzeyi esasına göre hesaplanır.
1.1.1) Ro-ro güvertesinin hasarlı bölmesinin güverte kenarındaki en alçak nokta, veya
1.1.2) Hasarlı bölmenin güverte kenarı batmış ise, hesaplama tüm yana yatma ve trim
açıları üzerindeki durgun su yüzeyi üzerinde sabit bir yüksekliği esas alınır. Yani;
– Yükleme hattının (fr) 0,3 m veya daha az olması halinde 0,5 m’den,
– Yükleme hattının (fr) 2,0 veya daha az olması halinde 0,0 m’den,
– Yükleme hattının (fr) 0,3 m veya daha fazla ancak 2,0 m’den,
az olması halinde lineer interpolasyon ile belirlenecek ara değerler.
Hasarlı ro-ro güvertesinde biriktiği farz edilen su miktarının etkisinin dikkate alınmadığı hasarlarda yükleme hattı (fr), hasarın olduğu yerde hasarlı ro-ro güvertesi ile son su hattı arasında kalan asgari mesafe olarak alınmıştır.
1.2) Yüksek randımanlı bir drenaj sistemi mevcut ise, bayrak devleti yönetimi su yüzeyinin yüksekliğinin azaltılmasına müsaade edebilir.
1.3) Coğrafi olarak kısıtlanmış operasyon alanlarında bulunan gemiler için, bayrak devleti yönetimi su yüzeyi yüksekliğini aşağıdakiler ile değiştirmek sureti ile 1.1 numaralı paragrafa göre tespit edilen su yüzey yüksekliğini azaltabilir.
1.3.1) Alanı tanımlayan belirgin dalga yüksekliği (hs) 1,5 m veya daha az ise 0,0 m.,
1.3.2) Alanı tanımlayan belirgin dalga yüksekliği (hs) 4,0 m veya daha fazla ise, 1.1 numaralı paragrafa göre tespit edilen değer.
1.3.3) Alanı tanımlayan belirgin dalga yüksekliği (hs) 1,5 m veya daha çok ancak 4,0 m’den az ise, ara değerler aşağıdaki şartların belirlenmiş olması halinde lineer interpolasyon ile tespit edilir.
– Bayrak devlet yönetimi, belirgin dalga yüksekliğinin (hs) alanı temsil ettiğini ve bunun %10’dan daha büyük bir ihtimali aşmadığını belirlemişse,
– İşletim alanı ve uygun hallerde belirli bir belirgin dalga yüksekliği (hs) değerinin tespit edildiği dönem sertifikalarında belirtilmişse.
1.4) 1.1 veya 1.3 numaralı paragrafta belirtilen şartlara bir alternatif olarak, bayrak devleti idaresi aşağıdaki uygulamaları kabul edebilir.
– 1.1 veya 1.3 numaralı paragrafta belirtilen şartlardan muafiyet uygulayabilir.
– EK-1/A’da yer alan ve geminin dalgalı bir deniz yoluyla 1.1 numaralı paragraf çerçevesinde en kötü koşullar düşünülerek, 1974 SOLAS Sözleşmesi Bölüm II-1/B, Kural 8.4’de belirtildiği şekilde varsayılan hasar miktarı ile alabora olmayacağını ortaya koyan model deney metoduna uygun şekilde, bir gemi için münferiden gerçekleştirilen model deneyleriyle tespit edilen kanıtları kabul edebilir.
1.5) 1.1 veya 1.3 numaralı paragraflara uygunluğun bir eşdeğeri olarak model deneylerinin sonuçlarının kabul edildiği ve model deneylerinde kullanılan belirgin dalga yüksekliği (hs) değerleri, geminin sertifikalarına kaydedilmelidir.
1.6) 1974 SOLAS Sözleşmesi Bölüm II-1/B, Kural 8.2.3 ila Bölüm II-1/B, Kural 8.2.3.4’e uyum amacı ile geliştirilen 1974 SOLAS Sözleşmesi Bölüm II-1/B, Kural 8.7.1 ve Bölüm II-1/B, Kural 8.7.2 uyarınca gemi kaptanına iletilen bilgiler, bu şartlara göre onaylanan ro-ro yolcu gemileri için de uygulanmalıdır.
2) 1 numaralı paragrafta belirtilen, hasarlı ro-ro güvertesinde biriktiği varsayılan deniz suyu hacminin etkileri aşağıdaki hükümlere göre değerlendirilir:
2.1) Perdenin tüm parçaları, geminin her iki tarafında da düşey yüzeylerinin iç kısmında yer alıyorsa ve 1974 SOLAS Sözleşmesi Bölüm II-1, Kural 2’de tanımlandığı ve dik açılardan, en derin bölmeleme yükleme hattının seviyesinde merkez hattının sağ açılarına göre ölçüldüğünde, gövde kaplamasından geminin eninin beşte birine eşit bir mesafede bulunmakta ise, çapraz veya düşey bir bölme, etki görmemiş olarak kabul edilir.
2.2) Bu EK’in hükümlerine riayet edilmesi amacı ile, geminin cidarının yapısal olarak kısmen genişletilmiş olması halinde, gemi eninin beşte biri değerindeki ilave artış kullanılır. Genişletme öncesinde kabul gören değerler olan düşey bölme penetrasyonları, hava firarların vs.nin konumları için belirleyici olamazlar.
2.3) Hasarlı ro-ro güvertesinde, bölmede biriktiği varsayılan deniz suyunu sınırlamak üzere, geçerli olan dikkate alınan çapraz veya düşey bölmelerin geçirmezliği drenaj sistemi ile ölçülecek olup, hasar hesaplarının sonuçlarına uygun olarak hidrostatik basınca dayanıklı ve bu bölmelerin yüksekliği en az 2,2 m olmalıdır. Asma güverte bulunan gemilerde düşey bölmenin asgari yüksekliği, indirilmiş konumda iken asma güvertenin alt kısmının yüksekliğinden düşük olmamalıdır.
2.4) Tam enine asma güverteler (full-width hanging decks) ve yan boşluklar (wide side casing) gibi özel düzenlemelerde, detaylı model deneylerine bağlı olarak diğer perde yükseklikleri de kabul edilebilir.
2.5) Hasarlı ro-ro güvertesinin herhangi bir bölümü için biriktiği varsayılan deniz suyu etkisinin, güvertenin her iki yanında bölme boyunca eşit olarak yer alan ve aşağıdakilere uygun olan frengi delikleri bulunması kaydı ile dikkate alınması gerekli değildir.
2.5.1) A ≥ 0,31 olmalıdır. [Burada (A), güvertenin her iki yanındaki frengi deliklerinin m2 cinsinden toplam alanı ve (l), kompartımanın, metre cinsinden uzunluğudur]
2.5.2) Hasarlı ro-ro güvertesi üzerinde varsayılan su hacminin etkisini dikkate almaksızın, en kötü hasar şartlarında, en az 1,0 m yükleme hattını sürdürmelidir.
2.5.3) Frengi delikleri hasarlı ro-ro güvertesi üzerinden 0,6 m yükseklikte yer almalı ve deliklerin alt kenarı, hasarlı ro-ro güvertesinin üzerinden 2 cm mesafede olmalıdır.
2.5.4) Ro-ro güvertesinde birikebilecek suyun boşaltılmasını sağlamak üzere, bu frengi deliklerinde kapama cihazları veya kapaklar bulunmalı ve bu tertibat ro-ro güvertesinde birikebilecek suyun drenaj ile akıtılmasını sağlamalıdır.
2.6) Ro-ro güvertesi üzerinde düşey bir bölmenin hasarlı olduğu varsayıldığında, perdeye bitişik her iki kompartımanın, 1.1 veya 1.3 numaralı paragraflarda hesaplandığı şekilde, aynı su yüzey yüksekliğinde su aldığı varsayılmalıdır.
3) Belirgin dalga yüksekliği tespit edilirken, bu Yönetmeliğin 10 uncu maddesi uyarınca haritalarda verilen dalga yükseklikleri veya İdare tarafından tespit edilen deniz alanları listesi kullanılmalıdır.
3.1) Daha kısa bir mevsim boyunca çalıştırılacak gemilerde, kullanılacak olan belirgin dalga yüksekliği, geminin güzergahında limanı bulunan diğer ülkeler ile mutabakat içerisinde ev sahibi devlet tarafından tespit edilir.
4) Model testleri, aşağıdaki EK-1/A’ya göre yapılır.
Ek-1/A
Model Test Yöntemi
1) Hedefler:
Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan denge şartları 1.4 numaralı paragrafta belirlenen testlerde, geminin en kötü hasar durumu ihtimaline göre 3 numaralı paragrafta belirtilen deniz şartlarına dayanıklı olması gereklidir.
2) Gemi modeli:
2.1) Model, gerek dış konfigürasyonda, gerekse dahili yerleşimde geminin aslını esas almalıdır. Özellikle, su baskını ve su alma üzerinde etkisi olan tüm hasarlı mekanlar dikkate alınmalıdır. Hasar, 1974 SOLAS Sözleşmesi Bölüm II-1/B, Kural 8.2.3.2’ye uygun olarak tanımlanmış en kötü hasar durumunu yansıtmalıdır. 1974 SOLAS Sözleşmesine göre en kötü hasar konumu, gemi ortasından ± %10 Lpp aralığının dışında ise, gemi ortasındaki gemi sacı seviyesinde ilave bir test gereklidir. Bu ilave test, sadece ro-ro alanlarının hasarlı olduğu varsayıldığında gereklidir.
2.2) Model, aşağıdakilere uygun olmalıdır:
2.2.1) Dikmeler (Lpp) arasındaki mesafe en az 3 m olmalıdır.
2.2.2) Bu özelliğin sonuçlar üzerinde etkisi varsa, gövde yeterince ince olmalıdır.
2.2.3) Hareket özelliklerine ilişkin modeller, geminin aslına uygun olarak hazırlanmalı, yalpa ve baş-kıç hareketlerindeki dönüş yarıçaplarının ölçeklerine özellikle dikkat edilmelidir. Draft, trim, yatma ve ağırlık merkezi en kötü hasar ihtimalini yansıtmalıdır.
2.2.4) Düşey bölme güvertesi üzerinde ve altındaki su geçirmez düşey bölmeler, hava firarları gibi asimetrik su baskınlarına yol açabilen temel tasarım özelliklerinin modelleri, gerçek durumu mümkün olduğunca yansıtacak şekilde hazırlanmalıdır.
2.2.5) Yaralanma boyu şekli aşağıdaki gibi;
2.2.5.1) Dikdörtgen yan profil, 1974 SOLAS Sözleşmesi Bölüm II-1/B, Kural 8.4.1’e uygun bir genişliğe ve sınırsız dikey uzanıma sahip,
2.2.5.2) Yatay düzlemde ikizkenar üçgen profilini yüksekliği, 1974 SOLAS Sözleşmesi Bölüm II-1/B, Kural 8.4.2’e göre B/5’e eşit,
olmalıdır.
3) Deney prosedürü:
3.1) Model, Jonswap spektrumu tarafından denge şartlarının 1.3. numaralı fıkrasında tanımlanan hs belirgin dalga ) dalga tepesi artış faktörünegyüksekliği ile tanımlanan ve aşağıda belirtilen ( ve (Tp) pik periyoduna sahip olan uzun dalga tepeli (long-crested) yoluna tabi tutulmalıdır.
= 3,3g 3.1.1) (Tp) = 4√ hs ve ve,
3.1.2) Tp, belirlenen yükleme koşulunda güverte üzerinde su olmaksızın hasarlı gemiye yönelik yalpa rezonans periyoduna = 1’dir.geşit olup 6√h’den yüksek değildir ve
3.2) Model, serbest olarak seyir edebilmeli ve direk ile yerleştirildiğinde (90° baş kısımda) ve yara gelen dalgalara doğru durmalıdır. Model, alaboraya dayanacak şekilde sınırlandırılmamalıdır. Eğer gemi su almış haldeyken dik ise, yatma 1° hasara doğrultulmalıdır.
3.3) Her bir dalga tepesi periyodu için en az beş deney gerçekleştirilmelidir. Her bir deney için test süresi sabit konuma ulaşılana kadar olmalı, ancak tam ölçekli zamanda otuz dakikadan az olmamalıdır. Her bir test için farklı bir dalga cihazı kullanılmalıdır.
3.4) Deneylerden hiçbiri, hasar doğru nihai bir meyil vermiyorsa, deneyler her iki belirgin dalga şartında da beşer kez tekrarlanmalı veya alternatif olarak modele, hasara doğru ilave bir derece kıç açısı verildikten sonra deney, her iki belirgin dalga şartında ikişer kez tekrarlanmalıdır. Bu ilave deneylerin amacı, iki yönde de mümkün olan en iyi şekilde alaboraya karşı direnç kapasitesini ortaya koymaktır.
3.5) Testler, aşağıdaki hasar ihtimallerine göre gerçekleştirilmelidir:
3.5.1) 1974 SOLAS Sözleşmesi uyarınca, GZ eğrisi altındaki kısma göre en kötü hasar ihtimaline,
3.5.2) 2.1 numaralı paragrafa göre gerekli ise, en kötü gövde ortası hasarı, gövde orta kısmındaki deniz yüzeyinden yüksekliğe,
göre alınmalıdır.
4) Kurtulma Kriterleri:
3.3 numaralı paragrafta belirtildiği üzere, ardışık testlerde durağanlık elde edildiği zaman gemi kurtulmuş olarak kabul edilir. Ancak, yuvarlanma çevrimlerinin %20’sinden daha sık olarak, yuvarlanma açısı düşey eksende 30°’yi aşıyorsa veya sabit topuk açısı 20°’den fazla ise, sabit bir konuma ulaşılmış olsa da, bu bir alabora durumu olarak kabul edilmelidir.
5) Test onayı:
5.1) Model test programlarına ilişkin teklifler, önceden onaylanmak üzere ev sahibi devlet yönetimine sunulmalıdır. Ayrıca, daha düşük hasarlarda da en kötü durum ihtimallerinin ortaya çıkabileceği dikkate alınmalıdır.
5.2) Test, bir raporun yanısıra gemiye ve test sonuçlarına ilişkin bir video kaydı ya da başka bir görsel kayıt vasıtası ile kaydedilmelidir.
Ek-2
ULUSAL İDARELER İÇİN BELİRLEYİCİ İLKELER