Madde 11 — Üretimde çalışma ve ücret ödeme

MADDE 11 – (1) Bakanlıkça belirlenen alanlarda; işletmenin, bu kapsamda yapacağı mal veya hizmet üretiminin hangisinin parça başı ücret ödeme esasına, hangisinin fazla çalışma esasına göre yapılacağı harcama yetkilisince belirlenir.

(2) Bir siparişin üretimine; hangi ücret ödeme esasına göre başlanılmış ise, aynı esasa göre bitirilmesi zorunludur.

(3) Personele ödenmek üzere ayrılan işçiliğin en az % 30’u öğrenci hakkı olarak ayrılır. Ayrılan bu meblağ, söz konusu iş üzerinde beceri eğitimi yapan öğrenci veya kursiyerlere ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde ödenir.

(4) Özel sektörle işbirliği yapılarak gerçekleştirilecek mal veya hizmet üretimi;

a) Parça başı ücret ödeme esasına göre yapılması hâlinde, bu Yönetmeliğin 8 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası hariç diğer hükümlerine,

b) Fazla çalışma saat ücreti esasına göre yapılması hâlinde, ilgili mevzuat hükümlerine,

göre yapılır.

(5) İşletmelerde, bu Yönetmelik hükümlerine göre mal veya hizmet üretimi yaptırmak isteyen kişi veya kuruluş; üretimde teknik yönden yardım ve destek sağlamak amacıyla, her türlü özlük ve sosyal haklarını kendisi karşılamak şartıyla, işin başında makul sayıda personel bulundurabilir. Bu tür personelin sayısı, yetki ve sorumlulukları sözleşmede belirtilir.

(6) İşletmeye getirilen her türlü malzeme zimmetle teslim alınır, mamul hâle getirildikten sonra da zimmetle teslim edilir.

(7) Teslim alınan malzemenin; gerek üretiminden önce gerekse hatalı üretiminde veya üretimden sonra zarar görmesi hâlinde, söz konusu zarar, sebebiyet verene/verenlere tazmin ettirilir.

Tesislerin işletilmesi