Madde 4 — Risk ağırlıklı tutarın hesaplanmasına ilişkin genel esaslar
MADDE 4 -(1) Menkul kıymetleştirme pozisyonlarının risk ağırlıklı tutarları bu Tebliğde yer alan usul ve esaslar çerçevesinde, risk tutarlarına ilgili risk ağırlıklarının uygulanması suretiyle hesaplanır. Bir işleme ilişkin risk ağırlıklı tutarın bu Tebliğ hükümlerine göre hesaplanmasına işlemin hukuki özelliklerinden ziyade ekonomik özelliği dikkate alınarak karar verilir. Menkul kıymetleştirmeler farklı şekillerde yapılandırılabileceğinden risk ağırlıklı tutarların hesaplanmasında menkul kıymetleştirme pozisyonlarının hukuki özelliklerinden ziyade ekonomik özellikleri dikkate alınır. Geleneksel ve sentetik menkul kıymetleştirmelerin ortak özelliklerine sahip yapılar için de bu Tebliğ hükümleri uygulanır.
(2) Menkul kıymetleştirme pozisyonunun risk ağırlığının belirlenmesinde, sadece Kurulca yetkilendirilen KDK’ların derecelendirmeleri dikkate alınır. Bankalar risk ağırlıklı tutar hesaplanmasında, KDK’ların kredi derecelendirmelerini tutarlı bir şekilde ve Üçüncü Kısım Birinci Bölüm hükümlerine uygun olarak kullanır. Kredi derecelendirmeleri yalnızca lehe yorumlanacak şekilde seçici olarak kullanılamaz.
(3) Menkul kıymetleştirmede her bir dilime ilişkin tutarlar ayrı bir pozisyon olarak dikkate alınır. Menkul kıymetleştirme kurucusu bankanın dışında menkul kıymetleştirmeye kredi koruması sağlayan bankalar koruma sağladıkları pozisyonlara yatırım yapmış gibi risk ağırlıklı tutar hesaplar. Derecelendirilmemiş kredi kalitesinin iyileştirilmesine koruma sağlayan bankaların söz konusu kredi kalitesi iyileştirmesini sağladıkları kabul edilir.
(4) Menkul kıymetleştirmeye konu varlıklar, bunlarla sınırlı kalmaksızın, krediler, taahhütler, varlığa dayalı menkul kıymetler, ipoteğe dayalı menkul kıymetler, şirketlerce ihraç edilen borçlanma araçları ile hisse senetleri ve benzeri varlıkları içerebilir. Menkul kıymetleştirilmeye konu varlık havuzu bir veya birden fazla varlık içerebilir.
(5) Menkul kıymetleştirme pozisyonları, bunlarla sınırlı kalmaksızın, varlığa dayalı menkul kıymetler, ipoteğe dayalı menkul kıymetler, kredi kalitesinin iyileştirilmesi, likidite kredisi tahsis taahhüdü, kredi türevleri, faiz oranı veya dövize dayalı türev sözleşmelerini içerir. Menkul kıymetleştirme kurucusu banka tarafından varlık olarak muhasebeleştirilen, nakit teminat hesapları gibi hesaplar da menkul kıymetleştirme pozisyonu olarak kabul edilir. Geri satın alınan menkul kıymetleştirme pozisyonları, elde bulundurulan menkul kıymetleştirme pozisyonları gibi işlem görür. Bir veya daha fazla yeniden menkul kıymetleştirme pozisyonunu içeren riskler de yeniden menkul kıymetleştirme pozisyonu olarak değerlendirilir.
(6) Menkul kıymetleştirme pozisyonlarının risk ağırlıklı tutarı, Yönetmeliğin 4 üncü maddesi kapsamında hesaplanacak olan bankanın risk ağırlıklı tutar toplamına dahil edilir.
Kredi riskinin transferine ilişkin genel esaslar