Madde 29 — Depo teminatı

MADDE 29 – (1) Lisans sahibinden, deponun bulunduğu mahallin iş hacmi, sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak açık ve kapalı alanının toplamı üzerinden metrekare başına elli Türk Lirasından az olmamak üzere depo teminatı alınır.

(2) Teminat olarak kabul edilecek şeyler şunlardır:

a) Tedavüldeki Türk parası.

b) Türkiye’de yerleşik bankalar veya katılım bankaları tarafından verilip Bakanlık adına ve lehine düzenlenen, vazgeçilmesi imkânsız, kesin, süresiz, kayıtsız ve şartsız teminat mektupları.

c) Hazine Müsteşarlığınca ihraç edilen Devlet İç Borçlanma Senetleri ve bu senetler yerine düzenlenen belgeler.

ç) Türkiye’de yerleşik sigorta şirketleri tarafından Bakanlık lehine düzenlenen vazgeçilmesi imkânsız, kesin, süresiz, kayıtsız ve şartsız kefalet senetleri.

(3) Nakit verilecek teminatlar Bakanlık Merkez Saymanlık Müdürlüğünün veznesine veya banka hesabına yatırılır. Diğer teminatlar veya teminatın niteliğine göre teminatı temsil eden belgeler ise ilgili muhasebe birimine teslim edilir.

(4) Depo hizmetlerinin yerine getirilmesi sırasında meydana gelen zararlar lisans sahibi tarafından giderilmediği takdirde teminattan karşılanır.

(5) Lisans sahibinin sorumluluklarını yerine getirmemesi nedeniyle lisansın iptali durumunda, meydana gelen zararlar teminattan karşılandıktan sonra varsa teminatın kalan kısmı hazineye irat kaydedilir.

(6) Bu maddede belirtilen teminat miktarlarını artırmaya ve eksiltmeye Bakanlık yetkilidir. Bu durumda alınmış bulunan teminatlar tebliğ tarihini takiben en geç otuz gün içinde tamamlanır ya da yenilenir.

(7) Ceza İnfaz Kurumları ile Tutukevleri İşyurtları Kurumu depo teminatından muaftır.

Sigorta