Madde 10 — Kayısının lisanslı depoya geçici olarak kabulü

MADDE 10 – (1) Kayısı, depolama amacından ziyade nakletme veya bir işletmede kullanılmak üzere kısa süreli muhafaza etme gibi amaçlarla lisanslı depoya en fazla 90 günü geçmeyecek şekilde geçici olarak kabul edilebilir. Bu durumda lisanslı depo işletmesi, kayısı sahibiyle kendisi arasında yaptığı özel sözleşme çerçevesinde kayısıyı depolar ve depo ücret tarifesinden farklı olarak ücret talep edebilir. Ancak, bu şekilde kabul edilecek kayısı miktarı, kayısının depolama döneminin başlangıcını takip eden ilk üç ay içinde merkez veya şubede kayısı için tahsis edilen depolama kapasitesinin yüzde onunu geçemez. Bu fıkrada belirtilen geçici depolama süresi, gerekli görülmesi halinde genel olarak veya lisanslı depo işletmesi bazında Bakanlıkça en fazla yarısı oranında arttırılıp azaltılabilir.

(2) Birinci fıkraya göre geçici olarak kabul edilen kayısıya ilişkin ürün senedi düzenlenmez. Ancak, bu kayısının lisanslı depoda geçici olarak bulundurma amacı ortadan kalkarsa veya geçici depolama süresi aşılırsa ürün senedi düzenlenir.

(3) Geçici olarak depoya kabul edilen kayısı, ürün senedi düzenlenen kayısılardan ayrı olarak depolanır. Kayısının geçici olarak depolandığı, hem depo hem de kayıtlarda gösterilir. Kayıtlarda, kayısının ağırlığı ile mislen depolanan kayısılarda kayısının depoya konulmasından önce yetkili sınıflandırıcılarca yapılan analiz sonucuna ilişkin bilgiler de yer alır.

(4) Geçici olarak depoya kabul edilen kayısılara ilişkin kayısı sahibi ve lisanslı depo işletmesi arasında çıkan ihtilaflar, aralarındaki sözleşme ve genel hükümlere göre çözülür.

Kayısının depolara yerleştirilmesi, ayrı depolanması ve teslimi