Madde 52 — Teftiş kavramı, teftişin kapsamı ve yöntemi

MADDE 52 –(1) Teftiş; Kuruluş birimlerinin her türlü hesap, işlem ve çalışmalarının yasa, yönetmelik, karar, tebliğ, toplu iş sözleşmesi, ana statü, genelge ve emirlerle, yıllık iş programları çerçevesinde belirlenen hedeflere uygun olarak yapılıp yapılmadığının saptanması yönünde müfettiş ve müfettiş yardımcıları tarafından sürdürülen, ayrıca birimlerin daha üstün bir düzeye ulaşmalarını amaçlayan önerileri de kapsayan denetim ve inceleme çalışmalarının tamamıdır.

(2) Teftiş, bir evvelki teftişe başlama tarihi ile başlanılan teftiş tarihi arasındaki devreyi kapsar.

(3) Teftiş, mer’i mevzuata ve Başkanlıkça hazırlattırılan yönergeye göre sondaj yöntemi ile yapılır. Ancak, teftiş edilen ünitenin işlemlerinin genellikle mevzuata uymaması ve incelenen işlerde yolsuzluğa rastlanması halinde, bu işlerle ilgili işlemlerin tümü teftişe tabi tutulur.

(4) Teftişin ilk koşulu ani ve habersiz başlanılmış olmasıdır. Teftiş edilecek ünitenin özelliğine göre, önce kasa ve kıymetli evrak sayımı yapılır.

(5) Sayım sonucunda tespit edilen miktarlar hakkında tutanaklar düzenlenir ve yetkililerce imza edilir. Bundan sonra servis teftişine geçmeden bir önceki teftişte eleştirilen konuların düzeltilip düzeltilmediği, verilen emirlerin yerine getirilip getirilmediği araştırılır. Verilen talimatlara uyulmamış olması halinde durum Bir Önceki Teftiş başlığı altında eleştirilir.

(6) Teftiş esnasında para ve para hükmündeki değerler sayıldıktan sonra incelenmesi gerekli olan her çeşit sözleşmeler, vekâletnameler ve bunlara benzer kıymetli evrak ile belgeler, fişler ve dayanakları, duran varlıklar ve malzeme ambarı kartları, defter ve kayıtlar gözden geçirilir. Her türlü malzemenin sarfında tutumlu davranılması, harcamaların ödenek sınırları içinde yapılması, duran varlıkların bakım ve onarımına dikkat edilmesi ile ilgili hususlara özellikle önem verilir.

İnceleme