Madde 19 — Pakistan’da yerleşik firmaların damping marjları
MADDE 19 – (1) Nihai bildirim sonrasında Pakistan’da yerleşik firmalar kendileri için yapılan damping marjı hesaplamalarına bazı itirazlarda bulunmuşlardır.
(2) Bu kapsamda nihai bildirim sonrası Din Textile firması kendisinin Türkiye’ye polyester, pamuk ve viskoz karışımından mamul, renkli iplikler ihraç ettiğini, ihraç ettiği tiplerden ise sadece üçünün yurt içi piyasada da satıldığını ifade etmiştir. Söz konusu iplikler için iç piyasaya yapılan satış miktarının ihracata konu olan miktarın %5’inden daha az olduğu buna rağmen ADA’nın 2 nci maddesinin ikinci dipnotuna atfen, makul bir karşılaştırmaya imkan tanıdığı öne sürülmüştür. Söz konusu dipnotta da ifade edildiği gibi, yurt içi satış miktarının ihracatın en az %5’ini oluşturması gerektiği genel kural hükmündedir. Daha düşük bir oranın karşılaştırma yapmaya elverişli bir büyüklükte olduğuna ilişkin kanıt sunulması halinde söz konusu oranın kabulü mümkün görünse de bu yönde herhangi bir kanıt sunulmamıştır. Dolayısıyla firmanın bu yöndeki talebi kabul edilmemiştir.
(3) Din Textile firması oluşturulmuş normal değer hesabında kullanılan makul kâr oranı için firmanın soruşturma konusu üründeki genel kârlılık oranının kullanılmasını talep etmiştir. Ancak, Yönetmeliğin 5 inci maddesi çerçevesinde söz konusu kâr marjı hesaplaması firmanın yalnızca soruşturma konusu üründe 2011 yılı itibariyle normal ticari işlemler çerçevesinde gerçekleştirmiş olduğu satışlarının kâr marjı olduğundan hesaplamalarda herhangi bir değişikliğe gidilmemiştir.
(4) Nihai bildirim sonrası Margalla firması sunduğu görüşte damping marjı hesabında ihraç fiyatının belirlenmesinde kambiyo zararı veya kazancının ayarlamalara dahil edilmemesine itiraz etmiş ve söz konusu kambiyo zararı veya kazancının işlem bazında beyan edildiğini ve bu nedenle ihraç fiyatı belirlenirken göz önüne alınması gerektiğini öne sürmüştür. Firma ayrıca, bahse konu kambiyo kâr veya zararının satış, genel ve idari giderler içerisinde yansıtıldığını ve dolayısıyla damping marjı hesabının bir parçası olduğunu savunmuştur. Ancak ADA 2.4.1’inci maddesi çerçevesinde firmanın talebi uygun görülmemiş, söz konusu kambiyo kâr veya zararlarına ilişkin bir ayarlama yapılmamıştır.
(5) Margalla firması ayrıca, soruşturma konusu ürünün üretim maliyetlerinde yapılan ayarlamalara itiraz etmiştir. Nihai bildirim öncesinde yapılan çalışmada firmanın yurt içi satışlara konu olan ürün tipleri ile Türkiye’ye gerçekleştirilen satışlara konu olan ürün tiplerine ilişkin olarak sunduğu ürün tipi maliyetleri verilerinin firma tarafından sunulan “kâr/zarar beyannamesi” tablosunda sunduğu verilerle tutarlılık göstermediği tespit edilmiştir. Ürün tipi bazında sunulması gereken üretim maliyeti verileri damping marjı hesaplanmasında büyük önem taşımakta ve marjın hesaplanmasında temel unsurlardan birisi olarak kullanılmaktadır. Dolayısıyla, bu verilerin sunulmaması veya yanlış sunulması veyahut doğrulanabilir nitelikte olmaması bahse konu firmanın işbirliğine gelmediğinin kabul edilmesi sonucunu doğurabilecek niteliktedir. Buna karşılık, firmanın işbirliğinde bulunmadığı şeklinde bir değerlendirmede bulunmak yerine sunulan veriler kullanılarak üretim maliyetlerinde ayarlama yapılması uygun görülmüştür. Bu itibarla, firmanın kâr/zarar beyannamesinde sunduğu verilerin doğru olduğu kabul edilerek her bir ürün tipi için üretim maliyetleri oluşturulmuştur. Yapılan çalışmada, beyan edilen toplam imalat maliyetinin her bir ürün tipine dağıtılmasında her bir ürün tipi için beyan edilen imalat maliyetinin maliyet tablolarında belirtilen toplam imalat maliyeti içerisindeki payı kullanılmış, bu şekilde yapılan ayarlama sonucunda en azından toplam imalat maliyetinin tutarlılığı sağlanmıştır. Yapılan çalışma, eldeki mevcut verinin kullanılmasına dayandığı ve bir takım varsayımlara göre yapılmak zorunda olduğundan firma için gerçek veya ideal durumu yansıtmaması olağandır. Buna karşılık, benimsenen yöntemin firma için, firmanın işbirliğine gelmediğinin kabulünden daha olumlu bir sonuç doğuracağı değerlendirilmiştir.
(6) Margalla firması tarafından ihracata konu olan ürün tiplerinin üretim maliyetlerinin belirlenmesinde ihracat işlemlerinden kaynaklanan satış giderlerinin dikkate alınmaması gerektiği belirtilerek oluşturulmuş normal değer hesaplanırken bu giderlerin toplamdan düşülmesi gerektiği iddia edilmiştir. İhracata konu olan ürün tiplerinin oluşturulmuş üretim maliyetleri belirlenirken ihracata özgü maliyetleri yansıtmamak amacıyla kâr/zarar beyannamesinde yurt içi satışlar için beyan edilen veriler kullanılmış, satış, genel ve idari giderlerin tespitinde bu hususa dikkat edilmiştir. Dolayısıyla firmanın itirazını gerektirecek bir durumun söz konusu olmadığı değerlendirilmiştir.
(7) Nihai bildirim sonrası Monnoowal firması tarafından sunulan görüşte, damping marjı hesaplamasında kullanılan yurt içi satışlar tablosu ile yurt içinde satılan ürün tiplerinin maliyetlerini gösteren tablonun eksik olduğu, ürün kodlarında farklılık olduğu ifade edilmiştir. Firmanın soru formuna verdiği ilk yanıtların incelenmesi sonrasında bir takım eksiklikler olduğu tespit edilmiş, bunun üzerine firmadan bu eksikliklerin tamamlanmasıyla birlikte soru formunda ve tablolarda bazı değişiklikler yapması talep edilmiştir. Söz konusu talep üzerine firma ihtiyaç duyulan değişiklikleri içeren tabloları tekrar Bakanlığa iletmiştir. Damping marjı hesaplanmasında kullanılan tabloların da bizzat firma tarafından güncellenen ve talep edilen değişikliklerle birlikte tekrar sunulan tablolar olduğu tespit edilmiştir. Bu nedenle, söz konusu itirazların kabulü uygun görülmemiştir.
(8) Monnoowal firması ayrıca, yurt içi satışların kârlılığının tespitinde her bir işlemin birim fiyatlarının yıllık ağırlıklı ortalama maliyetle karşılaştırılmasına da itiraz ederek bu karşılaştırmanın her bir işlem için işlemin gerçekleştiği tarihteki maliyetler kullanılarak yapılması gerektiğini bu yöntemin kullanılmadığı hallerde ise ağırlıklı ortalama maliyetlerin ağırlıklı ortalama birim fiyatlarla karşılaştırılması gerektiğini öne sürmüştür. Yönetmeliğin 5 inci maddesi hükmü gereğince, normal değerin tespiti amacıyla incelenen işlemlerin ağırlıklı ortalama satış fiyatlarının firma için maliyet altındaki satışların hacminin tespitinde birim fiyatlar ile ağırlıklı ortalama maliyetler karşılaştırılmıştır. Nihai bildirimin 10 uncu maddesinde de ifade edildiği üzere, benzer ürününün tip bazında kârlı satış işlemi olmaması halinde normal değer, oluşturulmuş normal değer esasında belirlenmektedir. Nitekim adı geçen firmanın Türkiye’ye ihraç ettiği ürün tiplerinde yurt içinde kârlı satışının olmadığı tespit edildiğinden bu yöntem kullanılmıştır.
(9) Monnoowal firması son olarak, oluşturulmuş normal değer hesaplamasında kullanılan birim üretim maliyetleri içerisinde doğrudan ihracat işlemlerinden kaynaklanan satış giderlerinin de bulunduğunu belirterek bu maliyet unsurlarının hesaplanan ortalama maliyetlerden düşürülmesini talep etmiştir. Yapılan inceleme sonucunda uygun görülen değişiklik hesaplamaya yansıtılmıştır. Yukarıda yapılan açıklamalar neticesinde Monnoowal firması için damping marjı hesabı yeniden yapılmış olup yeni marj CIF bedelin %6,62’si olarak tespit edilmiştir.
Tayland’da yerleşik firmaların damping marjları