Madde 9 — Değerlendirme
MADDE 9 – (1) Bu program çerçevesinde ithalatına izin verilen girdi miktarı ile ihraç edilmesi gereken nihai ürün miktarı Hindistan Hükümeti tarafından yayımlanan Standart Girdi –Çıktı Oranları (SGÇO) belgesinde gösterilmektedir.
(2) Hindistan Hükümeti’nin, kendisine gönderilen soru formlarına verdiği yanıtta, bahse konu ürünleri üreten her bir firmanın gerçekte ne kadar girdiye ihtiyaç duyduğunun tespitinin mümkün olamaması nedeniyle, her bir ürün grubu için belirlenen SGÇO’ların üreticilerin ithal edebilecekleri girdi miktarını gösteren bir üst sınır işlevi gördüğü ifade edilmektedir. Hindistan Hükümeti, SGÇO’ların her bir ürün grubu için üretim sürecinin teknik olarak incelenmesi neticesinde belirlendiğini belirtmiştir. Nitekim Hindistan Hükümeti tarafından sunulan “PET Film Alt Komitesi Raporu” na göre bahse konu ürünleri üreten iki firmanın 2005 yılında ziyaret edildiği, bu firmalar tarafından sunulan üretim/tüketim verilerinin SGÇO’ların belirlenmesinde referans olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır.
(3) Hindistan’ın programa ilişkin mevzuatı kapsamında SGÇO’lara göre girdi ithalatını gerçekleştiren firmalar, ihracat yükümlülüklerini yerine getirmemeleri halinde girdi ithalatında ödenmemiş olan gümrük vergilerini belirli bir oranda cezai müeyyideye de tabi olarak Hindistan Hükümeti’ne ödemek zorundadır. Yine Hindistan mevzuatına göre ithal ettiği girdiden daha azını kullanarak ihracat gerçekleştiren firmaların cezai müeyyidelere tabi olduğu ifade edilmektedir.
(4) Hindistan Hükümeti’nin ilgili düzenlemesine göre program kapsamında girdi ithalatı gerçekleştiren firmalar bu ithalata ilişkin olarak “Ek –23” adında bir belgeyi doldurmakla yükümlü bulunmaktadır. Ayrıca, ithalatın gerçekleştirilmesinden sonra Hindistan Hükümeti’ne gerçek tüketim verilerine ilişkin mali müşavir tarafından onaylanmış bir rapor sunulması gerekmektedir.
(5) Hindistan Hükümeti kendisine gönderilen soru formlarına verdiği yanıtlarda sistemin gerçek tüketimi göstermeye yönelik olarak yeterli araçlarla donatıldığını, ithalat aşamasında tüm girdilerin, ihracat aşamasında ise tüm ihraç ürünlerinin fiziksel olarak teyit edildiğini ifade etmektedir.
(6) Bununla beraber, gerek soru formlarına verilen yanıtların gerekse yerinde inceleme esnasında firmalar tarafından sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesi neticesinde sistemin ağırlıklı olarak firma beyanına dayalı olarak çalıştığı görülmektedir. Hindistan Hükümeti tarafından aksi iddia edilmiş olsa da yetkili makamların programdan yararlanan firmalar nezdinde ithal edilen girdilerin tüketimine ilişkin olarak rutin veya özel herhangi bir doğrulama incelemesi gerçekleştirmediği anlaşılmaktadır. Programdan yararlanan firmaların girdi kullanımına ilişkin olarak Hindistan Hükümeti’ne rapor vermesinin sistemin makul bir vergi iadesi mekanizması olarak kabul edilebilmesi için tek başına yeterli olması mümkün değildir. Bunun için firma tarafından verilen beyanın doğru olup olmadığının teyidine yönelik olarak yetkili makamlar tarafından gerekli incelemelerin yapılıyor olması gerekmektedir. Buna ilişkin olarak ne Hindistan Hükümeti tarafından ne de programdan yararlanan üretici/ihracatçılar tarafından kanıtlayıcı bir bilgi ve belge sunulamamıştır. Girdi ithalatının ve nihai ürün ihracatının gümrüklerde gerçekleştirilen muayenesinin tüketime ilişkin gerçek verilerin teyidi olarak değerlendirilmesi ise mümkün değildir. İhracat aşamasındaki muayene sadece lisansın çıkarıldığı nihai ürünün ihraç edilip edilmediğinin tespitine yöneliktir, girdi kullanımını ispat etmeye yönelik bir denetim amacı taşımamaktadır.
(7) Hindistan Hükümeti kendisine gönderilen soru formlarında talep edilmiş olmasına rağmen hangi firmaların bu programdan yararlandığına dair herhangi bir bilgi sunmamış, program çerçevesindeki lisanslar ve girdi kullanımına ilişkin rakamları da sağlamamıştır. Bu nedenle, işbirliğine gelmeyen firmaların program çerçevesinde sübvansiyondan ne ölçüde faydalandıkları hakkında bilgi edinilememiştir.
(8) Yukarıdaki değerlendirmeler ışığında, Hindistan Hükümetinin, program çerçevesinde ithal edilen girdilerin ne kadarının ihraç edilen ürünlerde kullanıldığını tespit etmeye yönelik etkin şekilde işleyen bir doğrulama sistemine sahip olmadığı anlaşılmış, bu bağlamda programdan yararlanan firmalara tanınan vergisiz ithalat yapma olanağının Sübvansiyonlar ve Telafi Edici Önlemler Anlaşmasının (Anlaşma) “İhracat Sübvansiyonları Olarak İkame Geri Verme Sistemlerinin Belirlenmesinde İlkeler” başlıklı III Nolu Eki (Ek III)’ çerçevesinde makul bir vergi iadesi sistemi olarak kabul edilemeyeceği sonucuna varılmıştır.
(9) Program kapsamında firmalara tanınan vergi muafiyetinin Anlaşmanın 1.1(a)1(ii) maddesi çerçevesinde Hindistan Hükümeti’nin vergi gelirinden feragat etmesi sonucunu doğurduğu ve bu nedenle Hindistan Hükümeti tarafından ilgili firmalara bir mali katkı sağlandığı sonucuna varılmıştır.
(10) Bununla beraber, Hindistan Hükümeti’nin etkin ve doğru şekilde işleyen bir doğrulama mekanizmasının olmaması ihtiyaç duyulandan daha fazla girdinin vergisiz olarak ithal edilebilmesini mümkün kılmaktadır. Programdan yararlanan firmaların ithalat işlemleri sırasında ödemeleri gereken vergilerden muaf tutulması bu firmalar için likidite artırıcı bir etkiye yol açarak bir fayda yaratmaktadır. Bu tespit ve değerlendirmeler ışığında bahse konu programın Anlaşmanın 1.1 maddesi ile İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 12 nci maddesi çerçevesinde Hindistan Hükümetince verilen ve programdan yararlananlara fayda sağlayan bir mali katkı teşkil etmesi nedeniyle sübvansiyon olduğu sonucuna varılmıştır.
(11) Programı düzenleyen mevzuat incelendiğinde, programın uygulanmasının ihracat performansına bağlı olduğu anlaşıldığından Anlaşmanın 3.1 maddesi ve Ek III çerçevesinde programın bir ihracat sübvansiyonu olduğu ve yine Anlaşmanın 2.3 maddesi çerçevesinde özgül bir sübvansiyon teşkil ettiği sonucuna varılmıştır.
(12) Yukarıdaki tespit ve değerlendirmeler çerçevesinde programın önlem alınabilir nitelikte olduğu belirlenmiştir.
İşbirliğine gelen firmaların durumu ve hesaplamalar