Madde 20 — İşbirliğine gelen firmaların durumu ve hesaplamalar
MADDE 20 – (1) İşbirliğine gelen Hindistan’da yerleşik üretici/ihracatçıların tamamının bu programdan yararlandıkları sundukları bilgi ve belgeler ışığında tespit edilmiştir.
(2) SRF firmasının bahse konu programdan 2004 yılında, Ester firmasının 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 2003, 2004, 2005, 2006 ve 2007 yıllarında, Uflex firmasının ise 1995, 1996, 1997, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006 ve 2007 yıllarında yararlanarak çeşitli sermaye mallarının ithalatını gerçekleştirdikleri tespit edilmiştir.
(3) 2008/6 Sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin Tebliğ ile İlgili Uygulama Usul ve Esasları’nın (UUE) 18 inci maddesi hükmü uyarınca sabit varlıkların alınmasıyla ilişkilendirilebilecek nitelikte olan tekerrür etmeyen sübvansiyonlar söz konusu olduğunda, önlem alınabilir sübvansiyon miktarı bu varlıkların ilgili üretim dalında geçerli olan normal amortisman süresine sübvansiyon değerinin yayılması suretiyle hesaplanmaktadır. Bu bağlamda amortisman süresi olarak firmalar tarafından beyan edilen 19 yıllık süre esas alınmıştır. UUE’nın bahse konu maddesine uygun olarak mezkur program kapsamında soruşturma dönemi öncesinde verilen ve sabit varlıkların alınmasıyla ilişkilendirilebilecek nitelikte tekrarlanan bir sübvansiyon söz konusu olduğundan amortisman dönemi içerisinde kalan soruşturma dönemi öncesindeki yıllar için de tahakkuk eden fayda göz önüne alınmış ve uygun miktarın soruşturma dönemine dağıtılması yoluna gidilmiştir. Alıcının elde ettiği faydanın hesaplanması için uygun yıllık ticari faiz haddinin soruşturma dönemine düşen kısmı da göz önüne alınmıştır.
(4) Hesaplamada kullanılacak uygun ticari faiz haddinin tespitine ilişkin olarak, bahse konu firmalardan program kapsamında gerçekleştirdikleri işlemlerle eş dönemli olarak kullandıkları uzun vadeli kredilere ilişkin bilgi istenmiştir. Gelen yanıtların incelenmesi sonucunda kullanılan kredilerin miktar veya vade açısından karşılaştırılabilir olmadığının tespit edildiği hallerde ve firmalar tarafından herhangi bir uzun vadeli kredinin kullanılmadığı yıllar için Hindistan Merkez Bankası’nın (HMB) yayınlarından elde edilen ve ticari bankalarca uygulanan yıllık ortalama ticari faiz hadlerine ilişkin istatistikler kullanılmıştır. Elde edilen toplam sübvansiyondan başvuruya ilişkin masraflar düşülmüş, soruşturma dönemine yansıyan faydanın hesaplanmasının ardından payda olarak soruşturma konusu ürünün toplam ihracat tutarı kullanılmıştır.
(5) Nihai bildirim sonrasında, işbirliğine gelen üretici/ihracatçıların Hindistan’da yerleşik temsilcisi tarafından, hesaplamada kullanılan faiz haddinin belirlenmesi aşamasında her bir firma için HMB istatistiklerinden alınan tek bir faiz haddinin kullanılmasına itiraz edilerek her firma için ayrı bir faiz haddinin kullanılması gerektiği öne sürülmüştür.
(6) Normal ticari kredi kullanımı söz konusu olduğunda firmaların kredibilitelerine uygun olarak kendileri için bankalarca özel olarak belirlenmiş faiz hadlerinden yararlanarak borçlanmaları mümkündür. Bununla beraber, program kapsamında yararlanılan faydanın hesaplanması aşamasında yukarıda da açıklandığı üzere firmalar tarafından yararlanılan kredilerin vade ve miktar yapısı incelenmiş karşılaştırılabilir bulunanların faiz hadlerinin hesaplamada kullanılması uygun görülmüştür. Bahse konu program çok uzun bir süredir kullanılıyor olduğundan her firmanın programın kullanıldığı her yıl için kredibilite değerlendirilmesinin yapılması uygulanabilir bir yöntem olarak görülmemiştir. Bu nedenle karşılaştırılabilir nitelikte bir kredi kullanımının bulunmadığı yıllar için en uygun ve objektif kaynak olarak HMB istatistiklerinin kullanılması en makul yöntem olarak benimsenmiş bu konudaki itirazlar uygun görülmemiştir.
(7) İşbirliğine gelen üretici/ihracatçıların Hindistan’da yerleşik temsilcisi tarafından nihai bildirim sonrasında öne sürülen bir diğer itiraz ise bu programa ilişkin olarak yapılan hesaplamanın anlaşılır olmadığı yönündedir.
(8) Nihai bildirim aşamasında soruşturmaya ilişkin genel bulgu ve değerlendirmeleri içeren bildirimlerin yanı sıra firmalara özgü işlemlerin açıklandığı firma özel bildirimleri ve hesaplamada kullanılan veriler ile hesaplama sonuçlarını gösteren dokümanlar Hindistan’da yerleşik işbirliğinde bulunan üretici/ihracatçı firmalara gönderilmiştir. Nihai bildirimde de bu programa ilişkin hesaplamanın yukarıda da izah edildiği gibi UUE’nin 18 inci maddesi çerçevesinde yapıldığı belirtilmiştir. UUE’nin ilgili madde hükmüne uygun biçimde program çerçevesinde amortisman süresi göz önüne alınarak yıllara eşit olarak dağıtılmış bir seri hibenin/ödemenin söz konusu olduğu kabul edilmiştir. Bu bağlamda, ilgili madde hükmü uyarınca alıcının elde ettiği faydanın hesaplanması için uygun yıllık ticari faiz haddi soruşturma dönemine düşen parçaya işletilmiş; buna ilave olarak, toplu olarak ödenen bir sübvansiyon söz konusu olduğundan sübvansiyonun alıcıya sağladığı toplam faydanın hesaplanabilmesi için sübvansiyonun değeri, alıcının amortismanla eritilmemiş toplam kaynak üzerinden tüm dönem boyunca kazanabilmeyi bekleyeceği faiz getirisi eklenerek ayarlanmıştır.
(9) Uflex firması tarafından sunulan veriler incelendiğinde 2007 yılında alınan ithalat lisansının tamamının soruşturma dönemi içerisinde kullanılmadığı tespit edilmiştir. Bu nedenle bu lisans için ödenen başvuru ücretinin tamamının toplam faydadan çıkarılması uygun görülmemiştir. İndirilecek başvuru ücreti tespit edilirken firmanın 1995 –2006 döneminde aldığı tüm lisanslar için ödediği başvuru ücretleri ile gerçekleştirilen ithalat işlemleri için ödenmeyen vergi miktarları kullanılarak birim fayda başına düşen ortalama başvuru ücreti hesaplanmıştır. Bu hesaplama kullanılarak, 2007 tarihinde lisans kapsamında edinilen fayda için bir başvuru ücreti belirlenmiş, belirlenen bu rakam 2007 yılındaki vergi avantajından düşülmüştür.
(10) Ester firması ile ilgili olarak firmanın 2007 yılında aldığı bir ithalat lisansını başka bir firmaya devrettiği, lisansı devralan firmanın da bu lisansı kullanarak ihtiyaç duyulan sermaye malını ithal edip, bunu Ester firmasına sattığı anlaşılmıştır. Mezkûr ithalatçı firma da ithalatı vergilerin bir kısmını ödemeyerek gerçekleştirdiği için faydanın bu firma aracılığı ile Ester firmasına aktarıldığı değerlendirilmiştir. Bununla beraber, Ester firması söz konusu ithalat işlemine ilişkin detaylı bilgi sağlayamamış, sadece ithalatçı firma tarafından kesilen ve nihai mal bedelini gösteren faturayı ibraz etmiştir. Bu nedenle faturada yazan bedelden ithalatçı firma için makul bir kar oranının düşülmesi suretiyle hesaplanan tutarın malın ithalat bedeli olduğu varsayılmış, bu bedel üzerinden ödenmesi gereken ve ödenen vergiler hesaplanmış, bulunan veriler nihai aşamada sübvansiyon oranının tespitinde göz önüne alınmıştır.
(11) Bu şekilde, sübvansiyon miktarları SRF firması için %0.01, Ester firması için %2.18, Uflex firması için ise %2,96 olarak hesaplanmıştır.
İşbirliğine gelmeyen firmaların durumu