Madde 20 — Resmi yardımcının mesleki yeterliliği
MADDE 20 – (1) Bakanlık, sadece eğitim alan ve aşağıda belirtilen şartlara uygun olarak hazırlanan sınavı geçen kişileri resmi yardımcı olarak atayabilir. Ancak Bakanlık adayın, üniversite mezuniyetinin bir parçası olarak gerekli olan bilgiye sahip olduğunu belgelemesi halinde sınav şartından vazgeçebilir.
(2) Bakanlık bu sınava ait düzenlemeleri yapar. Adaylar, sınava katılabilmek için aşağıdaki eğitimleri aldıklarını ispat ederler:
a) Bu maddenin beşinci fıkrasında belirtilen alanları kapsayan, en az beş yüz saatlik teorik ve en az dört yüz saatlik pratik eğitim,
b) Resmi yardımcıların görevlerini yetkin bir şekilde yürütebilmelerini mümkün kılmak için verilen ilave eğitimler.
(3) İkinci fıkranın (a) bendinde belirtilen pratik eğitimler, çiftlik ve ilgili diğer işletmeler ile resmi veteriner hekim gözetiminde olmak kaydıyla kesimhaneler ve parçalama tesislerinde gerçekleştirilir.
(4) Eğitim ve sınavlar prensip olarak kırmızı et veya kanatlı eti ile ilgili olur. Ancak bu iki kategoriden birinde eğitim gören ve sınavı geçen kişilerin diğer kategorideki sınavı geçmeleri için kısaltılmış eğitimleri görmesi yeterlidir. Eğitim ve sınavlar, uygun olduğunda yaban av hayvanlarını, çiftlikte yetiştirilen av hayvanlarını ve tavşanımsıları da kapsar.
(5) Resmi yardımcı için eğitim aşağıdaki konuları kapsar ve sınavlar aşağıdaki konulardaki bilgilere sahip olunduğunu teyid eder:
a) Çiftliklerle ilgili olarak teorik eğitim:
1) Tarım endüstrisi organizasyonları, üretim yöntemleri, uluslararası ticaret ve benzeri konulara ilişkin temel bilgiler,
2) İyi çiftlik uygulamaları,
3) Özellikle virüsler, bakteriler ve parazitler ve benzeri zoonozlar olmak üzere hastalıklara ilişkin temel bilgiler,
4) Hastalıkların izlenmesi, ilaçların ve aşıların kullanımı, kalıntı analizleri,
5) Hijyen ve sağlık muayeneleri,
6) Çiftlikte ve nakil sırasında hayvan refahı,
7) Binalarda, çiftliklerde ve genelinde çevre ile ilgili konular,
8) İlgili kanunlar, yönetmelikler ve idari yaptırımlar,
9) Tüketici kaygıları ve kalite kontrol.
b) Çiftliklerle ilgili olarak pratik eğitim:
1) Farklı yetiştirme yöntemleri kullanan farklı tipte çiftliklere ziyaretler,
2) Üretim işletmelerine ziyaretler,
3) Hayvanların yüklenmesi ve boşaltılmasının gözlenmesi,
4) Laboratuvar uygulamalarının gösterilmesi,
5) Veteriner kontrolleri,
6) Belgelendirme.
c) Kesimhaneler ve parçalama tesisleri ile ilgili teorik eğitim:
1) Et endüstrisi organizasyonları, üretim yöntemleri, uluslararası ticaret, kesim ve parçalama teknolojileri konularına ilişkin temel bilgiler,
2) Hijyen ve iyi hijyen uygulamalarına ilişkin temel bilgi, özellikle endüstriyel hijyen, kesim, parçalama ve depolama hijyeni ve çalışma hijyeni,
3) Tehlike analizi ve kritik kontrol noktaları ile tehlike analizi ve kritik kontrol noktaları/HACCP ilkelerine dayalı prosedürlerin tetkiki,
4) Nakilden sonra boşaltma sırasında ve kesimhanede hayvan refahı,
5) Kesilmiş hayvanlarda anatomi ve fizyolojiye ilişkin temel bilgi,
6) Kesilmiş hayvanlarda patolojiye ve patolojik anatomiye ilişkin temel bilgi,
7) TSE, diğer önemli zoonozlar ve zoonotik ajanlara ilişkin bilgi,
8) Kesim, muayene, çiğ etin hazırlanması, ambalajlama, paketleme ve nakline ilişkin yöntemler ve prosedürlere ait bilgi,
9) Mikrobiyolojiye ilişkin temel bilgi,
10) Ölüm-öncesi muayene,
11) Trişinozis’e yönelik inceleme,
12) Ölüm-sonrası muayene,
13) İdari görevler,
14) İlgili kanunlar, yönetmelikler ve idari yaptırımlar,
15) Numune alma prosedürü,
16) Hilelerin tespiti,
d) Kesimhaneler ve parçalama tesisleri ile ilgili pratik eğitim:
1) Hayvanların tanımlanması,
2) Yaş kontrolleri,
3) Kesilen hayvanların muayenesi ve değerlendirilmesi,
4) Kesimhanede ölüm-sonrası muayene,
5) Trişinozis’e yönelik inceleme,
6) Hayvanın belirli bölgelerinin muayenesi yapılarak hayvan türlerinin tanımlanması,
7) Kesilen hayvanların değişikliğe uğramış kısımlarının tanımlanması ve yorumlanması,
8) İyi hijyen uygulamalarının ve tehlike analizi ve kritik kontrol noktaları/HACCP ilkelerine dayalı prosedürlerin tetkiki de dahil hijyen kontrolü,
9) Ölüm-öncesi muayenenin sonuçlarının kayıt altına alınması,
10) Numune alma,
11) Etin izlenebilirliği,
12) Belgelendirme.
(6) Resmi yardımcı, bilgilerini günceller ve mesleki kaynaklar ve düzenli eğitim faaliyetleri ile yeni gelişmeleri takip eder. Resmi yardımcı eğer mümkün ise yıllık olarak devam eden eğitim faaliyetlerine katılır.
(7) Resmi yardımcı olarak halihazırda atanmış olan kişiler, beşinci fıkrada yer alan konulara ilişkin yeterli bilgiye sahip olur. Gerekli olduğunda, bu bilgiyi devam eden eğitim faaliyetleri ile temin ederler. Bakanlık, bu amaca yönelik olarak uygun koşulları sağlar.
(8) Resmi yardımcı, sadece Trişinozis muayenesi ile bağlantılı olarak numune alma ve analiz çalışmalarını yürütüyorsa, Bakanlık sadece bu görevlere uygun eğitimi almalarını sağlar.