Madde 15 — Bu kanun mucibince mülkiyeti naklolunacak gayrimenkullerin taviz bedelleri fariğlere verilecek bedellerden ayrılarak Maliye Vekaleti tarafından bir defada ödenir.
Madde 15 – Hakem heyetinin tetkik edecekleri işlerden dolayı ücret verilmez. Ancak bu tetkikatın istilzam edeceği zaruri masraflariyle harcırahları ve bu kanunun tatbikatının icap ettireceği diğer masraflar umumi hükümlere göre Etibank tarafından tesviye edilir.
Ek Madde 1 – (19/7/1943 - 4476 sayılı Kanunun 1 inci maddesi hükmü olup ek maddeye çevrilerek teselsül için numaralandırılmıştır.)
Ereğli Kömürleri İşletme Müessesesiyle Türkiye Kömür Satış ve Tevzi Müessesesinde bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte müstahdem olanlardan bu kanunun neşri tarihinden itibaren üç ay içinde daimi kadroya alınacakların müktesep hak dereceleri, 3659 sayılı kanunun muvakkat birinci maddesi hükümlerine göre tesbit edilir.
Yukarıki fıkra hükmüne göre dereceleri tesbit edilenlerin bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte almakta oldukları aylıklar, intibak derecelerinden yüksek ise, her iki derece arasındaki fazlalık, terfi ile iktisap edilinceye kadar ödenmekte devam olunur.
Ancak bu fazlalık, başka daire ve müesseselerde ve tekaütlük muamele ve hesaplarında müktesep hak teşkil etmez.
1 Haziran 1943 tarihinden sonra tayin edilenlerle aylıklarına zam yapılanların bu hükümden faydalanabilmeleri için, bu tayin ve terfilerin İktisat Vekili tarafından tasvip edilmiş olması şarttır.
Ek Madde 2 – (26/12/1967 - 978/1 md. ile gelen numarasız ek md. hükmü olup madde numarası teselsül ettirilmiştir.)
Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumuna bağlı Ereğli Kömürleri İşletmesi Müessesesi tarafından İşletilmekte olan Ereğli Kömür Havzası sınırlarının deniz altına uzanan maden kömürlerine şamil olmak üzere genişletilmesine Cumhurbaşkanı yetkilidir.[3]
Geçici Madde 1 – (3867 sayılı Kanunun kendi numarasız Muvakkat maddesi olup teselsül için numaralandırılmıştır.)
Devletçe işlettirilecek ocaklarda mevcut olup bu kanun mucibince Devlete intikal edecek olan nakil vasıtalarından İktisat Vekaletince lüzum görülenlerinin işletme hizmetlerinde kullanılması caizdir. Bunlar 1940 yılı Muvazenei Umumiye Kanununa bağlı D cetveline ilave olunur.