Madde 9 — Küçük Çiftçi

Madde 9 — Çiftçi istisnasından küçük çiftçiler yararlanır. Küçük çiftçiler; 8 inci maddede belirtilen bitki grubu veya türlerinden, Ek 1 de en fazla 92 ton tahıl üreteceği hesaplanmış ekim alanlarından daha küçük araziye sahip çiftçiler veya diğer türler için karşılaştırılabilir kriterleri sağlayan çiftçilerdir. Bu çiftçiler hak sahibine herhangi bir bedel ödemezler.

İstisnadan yararlanan çiftçiler veya ürün işleyenler, hak sahibinin talep ettiği her türlü bilgi ve belgeyi vermek zorundadır. İstenen bilgi ve belgeler bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinde yer alan şahsî bilgilerin korunması ile ilgili prensipler kapsamında değerlendirilmelidir. Hak sahibi, gerektiğinde Genel Müdürlükten yardım isteyebilir. Genel Müdürlük tarafından belirlenen ücret karşılığında, konu ile ilgili bilgi ve belgeler hak sahibine verilebilir. Genel Müdürlük, talep edilen bilgi ve belgeleri reddederse, ret kararını gerekçeleri ile birlikte hak sahibine yazılı olarak bildirir.

Bitki üretilen alan, bitkilerin devamlı olarak üretildiği alanlardır. Özellikle orman alanları, beş yıldan daha uzun süre için tesis edilmiş meralar ve daimî otlaklar bitki yetişen alan olarak kabul edilmez.

Hak sahibine bedelin ödeneceği pazarlama yılı içinde, çiftçinin üretim yapmış olduğu araziye geçici veya devamlı olarak sübvansiyon veya zarar ödemesi yapılmış ise bu arazi, üzerinde bitki üretilen arazi olarak kabul edilir.

Küçük çiftçi olduğunu iddia eden çiftçi, anlaşmazlık hâlinde, bu kategorideki çiftçilerin özelliklerini taşıdığını ispat edecektir.

Hak Sahibine Ödenecek Bedel